ฝึกการวางใจในที่ตั้งตั่งเดิม

เมื่อใจกลับมาอยู่ที่ตั้งตั้งเดิม ถ้าทำเป็นแล้ว จะคุ้นเคยกับการวางใจ ซึ่งต้องอาศัยการฝึกฝน เหมือนกับการทำงานทุกประเภท 

งานทางโลก เราก็ต้องฝึกฝน ล้มลุกคลุกคลานกันไปก่อน กว่าจะตั้งหลักได้ งานภายใน ซึ่งเป็นงานที่แท้จริงของชีวิต ก็เช่นเดียวกัน ต้องอาศัยการฝึกฝน ให้มีชั่วโมงหยุดชั่วโมงนิ่ง ชั่วโมงกลางกายให้มาก ๆ 

ถ้าเราทำเป็นกิจวัตร ก็ติดเป็นนิสัย ไม่ว่าเราจะทำภารกิจอะไร ใจจะอยู่ตรงกลางตรงนั้น แล้วจะถูกแบ่งออกมาครึ่งหนึ่ง สำหรับการทำภารกิจภายนอก 

ถ้าเราทำเป็นแล้ว แปลว่าจุดเริ่มต้นของงานภายนอกตั้งต้นจากศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ โดยมีพื้นฐานของใจที่โล่ง โปร่ง เบา สบาย มีความสุขภายใน เป็นฐานรองรับ กิจกรรมภายนอก เป็นข้อแตกต่างจากชาวโลกทั่วๆ ไป หรือก่อนที่เราจะมาฝึกใจอย่างนี้

เราจะเห็นข้อแตกต่าง ของชีวิตที่ผ่านมา กับชีวิตที่เริ่มต้นที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ว่า เป็นชีวิตที่ตั้งมั่น มีความสุข มีความเบิกบานอยู่ภายในลึก ๆ 

แล้วก็ไม่ค่อยจะหวั่นไหว ในอุปสรรคของชีวิต จะไม่มีความคิดว่า เราผิดหวังหรือเรายังไม่สมหวัง แล้วจะคิดแต่เพียงว่า เราต้องหาวิธีการให้ไปสู่เป้าหมายให้ได้ อย่างมีความสุข

เพราะฉะนั้น ต้องฝึกกันไปทุกวัน นี่เป็นงานที่แท้จริงของเรา พอถึงเวลาเราหมดอายุชัยแล้ว ความชำนาญในกิจกรรม

ภายนอกช่วยอะไรเราไม่ได้เลย แต่ว่างานภายในตรงนี้ต่างหาก ที่จะทำให้ใจเราใส ปิดอบาย แล้วก็ไปสวรรค์ แต่ว่าเมื่อชีวิตของเรา ยังต้องหล่อเลี้ยงด้วยปัจจัย ๔ อาหาร เสื้อผ้า ที่อยู่อาศัย ยารักษาโรค เป็นต้น 

เราก็ต้องทำมาหากิน ทำมาค้าขาย แล้วต้องทำมาสร้างบารมี ก็ต้องทำให้ถูกหลักวิชชชาควบคู่กันไปอย่างนี้ชีวิตจึงจะสมบูรณ์

ธรรมะจากคุณครูไม่ใหญ่

ง่ายแต่ลึก เล่ม ๕ (หน้า ๓๖-๓๗)

ภาพดีๆ ๐๗๒, เพจการบ้าน