พระเดชพระคุณหลวงปู่ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย ท่านสรุปคำสอนเอาไว้ว่า หยุดเป็นตัวสำเร็จ คือ ใจของเราปกติมันไม่หยุด มันวิ่งไปในอารมณ์ต่าง ๆ
คิดเรื่องโน้นเรื่องนี้สารพัด เรื่องคน สัตว์ สิ่งของ ตึกรามบ้านช่อง ครอบครัว เป็นต้น มันไม่หยุด ไม่นิ่งเลย
เอาใจที่แวบไปแวบมา มาหยุดมานิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ซึ่งอยู่ในกลางท้องของเรา ในระดับที่เหนือจากสะดือขึ้นมา ๒ นิ้วมือ
ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ตรงนี้ เป็นที่หยุดใจอย่างถาวร ตั้งแต่เบื้องต้นจนกระทั่งเป็นพระอรหันต์ หยุดอย่างเดียว ไม่ต้องไปทำอย่างอื่นเลย
หยุดอย่างเดียวนี่น่าอัศจรรย์จริง ๆ ไม่มีคำสอนไหนจะวิเศษเท่าคำว่า "หยุดเป็นตัวสำเร็จ" คือ ไม่ต้องอ่าน ไม่ต้องท่องจำ ไม่ต้องขีดเขียน ไม่ต้องไปค้นคิด เขียนก็ไม่ต้องเขียน
อ่านก็ไม่ต้องอ่าน ฟังก็ไม่ต้องฟังอะไรมาก คิดก็ไม่ต้องคิด หยุดอย่างเดียวพอหยุดถูกส่วนเข้า ร่างกายเราจะโปร่ง โล่ง เบา สบาย ตัวจะขยาย แล้วก็หายไปเลย
แสงสว่างคือแสงแห่งความบริสุทธิ์ ซึ่งเป็นแสงแก้วจะเกิดขึ้นเรืองรองเหมือนฟ้าสาง ๆ แล้วก็สว่างเพิ่มขึ้น เหมือนดวงอาทิตย์ ๗ โมงเช้า ๘ โมง ๙ โมง ๑๐ โมง ๑๐ โมง ถึงเที่ยง
ไม่มีบ่าย ไม่มีคล้อย สว่างเหมือนดวงอาทิตย์ยามเที่ยงวัน หรือยิ่งกว่านี้ คือ ดวงอาทิตย์เที่ยงวัน ๒ ดวงบ้าง ๓ ดวงบ้างหลาย ๆ ดวงบ้าง
เอาความสว่างทั้งหมดมารวมกัน แต่เป็นแสงที่เนียนตา ละมุนใจ แสงแห่งความบริสุทธิ์ของใจ ที่ปราศจากนิวรณ์ ปราศจากความหมองของใจ ใจจะใส ๆ
แล้วก็จะเห็นความใส ปรากฎเกิดขึ้นในกลางแสงสว่าง เป็นดวงใส ๆ ใสเหมือนเพชร หรือยิ่งกว่านั้น ใหม่ ๆ อาจใสเหมือนน้ำเหมือนกระจกคันฉ่องส่องเงาหน้า เหมือนแก้ว เหมือนเพชร หรือยิ่งกว่าเพชร
จะใส ๆ แล้วก็จะเห็นจุดสว่างเล็ก ๆ เท่ากับปลายเข็มอยู่ในกลางดวงใส ๆ แล้วหยุดต่อไปเรื่อย ๆ พอหยุดไปเรื่อย ๆ ดวงสว่างก็ขยาย ดูอย่างเดียวนะ ไม่ต้องไปทำอะไรเลย
ธรรมะจากคุณครูไม่ใหญ่
ง่ายแต่ลึก เล่ม ๕ (หน้า ๕๐-๕๑)
ภาพดีๆ ๐๗๒, เพจการบ้าน

ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น