ใจชอบอยู่ในที่สบาย

ใจชอบสบายนะ เราคงได้ยินคำว่า อยู่เย็นเป็นสุข ที่ตรงไหนเย็น ที่ตรงไหนสบาย ที่ไหนเป็นสุข ใจชอบอยู่ตรงนั้น 

เพราะฉะนั้นเราต้องทำให้ใจสบาย ให้เบิกบาน ให้แช่มชื่น หยุดอย่างเดียว เห็นไหม มันเริ่มง่ายเข้า เราเริ่มหมดความกังวลว่าจะเห็นภาพ หรือไม่เห็นภาพก็ตาม ไม่คำนึงถึงแล้ว 

จะฝึกหยุดฝึกนิ่งอย่างเดียว มืดก็หยุด สว่างก็หยุด เห็นดวงก็หยุด เห็นกายก็หยุด เห็นองค์พระก็หยุด หยุดเข้าไปเรื่อย ๆ ง่ายอย่างนี้นะ ไม่ได้ยากจนกระทั่งเหลือวิสัย

ไม่มีทางลัดอื่นใด ต้องสั่งสมหยุดกับนิ่ง ให้มีชั่วโมงหยุด ชั่วโมงนิ่ง ชั่วโมงกลางให้เยอะ ๆ 

ไม่ว่าเราจะทำภารกิจอะไรก็ตาม ต้องฝึกหยุดฝึกนิ่งให้ใจใส ๆ แช่มชื่น เบิกบาน ไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์อะไรก็ตาม 

ก็ต้องชุ่มชื่น เบิกบาน ในทุกสถานการณ์ใจใส ๆ อย่างนี้ จึงจะเป็นตัวสำเร็จ

จับหลักให้ได้นะลูกนะ จับแล้วก็ฝึกให้ได้ด้วย ให้สม่ำเสมอ รักธรรมะให้มาก ๆ 

เพราะธรรมะ จะเป็นเพื่อนตายสำหรับเรา อยู่เคียงข้างเราตลอดไป 

ไม่ว่าเราจะอยู่ตามลำพัง ในป่า เขา ห้วย หนอง คลอง บึง ไม่มีเหงา ไม่มีเศร้าสร้อย ซึม เช็ง เครียดเบื่อกลุ้ม ไม่มีเลย 

มีแต่ความสบาย ธรรมะเป็นเพื่อนตายสำหรับเรา เป็นที่พึ่งที่ระลึก สิ่งอื่นไม่ใช่

ธรรมะจากคุณครูไม่ใหญ่

ง่ายแต่ลึก เล่ม ๕ (หน้า ๕๕-๕๖)

ภาพดีๆ ๐๗๒, เพจการบ้าน