เห็นถึงไหน รู้ถึงนั่น

กิเลสที่บังคับกายมนุษย์ เรียกว่า อภิชฌา พยาบาท มิจฉาทิฏฐิ ลักษณะเป็นอย่างไร เห็นด้วย รู้ด้วย เป็นอย่างนี้ ๆ ไม่ต้องไปพิจารณาอะไร ไม่ต้องไปคิดอะไรเลย แม้คิดก็คิดไม่ออก เพราะมันอยู่เหนือความนึกคิด หยุดอย่างเดียว เดี๋ยวก็รู้

อันนี้ เรียก โลภะ โทสะ โมหะ

อันนี้ ราคะ โทสะ โมหะ

อันนี้ กามราคานุสัย ปฏิฆานุสัย อวิชชานุสัย

อันนี้ สักกายทิฏฐิ วิจิกิจฉา สีลัพพตปรามาส เป็นต้น

เรื่อยไปเลย จนกระทั่งอันนี้เรียก อวิชชา

ไม่ได้คิด ไม่ได้เขียน ไม่ได้อ่าน ไม่ต้องไปพิจารณาอะไร นิ่งอย่างเดียว เห็นไปเรื่อย ๆ เห็นไปรู้ไป เห็นไปรู้ไป เขาถึงเรียกว่า ตรัสรู้ จนกระทั่งหลุดไปเป็นชั้น ๆ เลย 

หลุดไปเรื่อย เห็นขันธ์ ๕ อายตนะ ๑๒ ธาตุ ๑๘ แต่ละอย่างมีอยู่อย่างนี้ ขันธ์ ๕ มีอะไรบ้าง ก็เห็นไป เห็นแล้วก็รู้ว่าเรียกอย่างนั้นอย่างนี้ มีคุณสมบัติอย่างนี้ อย่างนั้น 

กระทั่งเห็น อริยสัจ ๔ ก็ไม่ได้พิจารณา เห็นว่าทุกข์เป็นอย่างนี้ สมุทัยเหตุให้เกิดทุกข์เป็นอย่างนี้ ๆ นิโรธเป็นอย่างนี้ มรรคเป็นอย่างนี้ไปเรื่อยเลย

หยุดเป็นตัวสำเร็จตั้งแต่เบื้องต้นจนกระทั่งเป็นพระอรหันต์ ถอดกายออกเป็นชั้นๆ ได้ก็เพราะหยุด จะไปนรก ไปสวรรค์ ก็หยุดอย่างเดียว หยุดนิ่งอยู่ในกลางกายธรรม เมื่อทำเป็นวสีมีความชำนาญแล้ว จะโน้มน้าวไปตรงไหนก็ได้ พอไปถึงก็เห็น พอเห็นก็รู้

เช่น ตรงนี้เรียกว่า ยมโลก มีกำแพงอย่างนี้ เป็นอย่างนั้น ๆ มองตามไปเรื่อย ๆ เห็นอย่างนี้ เป็นอย่างนี้ หยุดอย่างเดียว ไม่ได้ทำอะไรเลย ไปถึงสวรรค์ชั้นนี้เป็นอย่างนี้ หยุดเข้าไป ธรรมกายละเอียดขยาย เราจะดูภพภูมิไหนก็ตั้งภพภูมินั้นเป็นกสิณ เดินสมาบัติในนั้น ก็วื้ดลงไป หยุดอย่างเดียว ก็ไปรู้ไปเห็น

นี่ชั้นจาตุมหาราชิกา มีท้าวมหาราชทั้ง ๔ ปกครองในทิศต่าง ๆ เราก็มองไป นี่ชั้นดาวดึงส์ มีท้าวสักกเทวราชจอมเทพปกครอง มีวิมานเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ มีปราสาทเวชยันต์ มีสวน มีสระ มีธรรมสภา มีอะไรต่าง ๆ ก็หยุดอย่างเดียว ต้องหยุดให้สนิท

เห็นไหมว่า อานุภาพของหยุดยิ่งใหญ่มหาศาล พระเดชพระคุณหลวงปู่ของเรา ผู้คันพบวิชชาธรรมกาย จึงสรุปมาว่า หยุดเป็นตัวสำเร็จ หยุดอย่างเดียวเท่านั้น ไม่ต้องทำอะไร

เพราะฉะนั้น ตอนนี้จะมืดหรือสว่างไม่ต้องไปคำนึงถึงหยุดให้เป็นเสียก่อนนะลูกนะ ฝึกหยุดฝึกนิ่ง ฝึกทุกวัน นั่ง นอน ยืน เดิน เราฝึกไปอย่างสบาย ๆ ถ้าลำบากไม่มีทางเห็น

ต้องสบาย หน้ายิ้ม ๆ สบาย ๆ ให้อะเลิร์ต (alert) หน่อย มีชีวิต ชีวา ใจหยุด ใจนิ่ง ใจใส ถ้าไปนั่งทอดถอนใจอย่างนี้ เห็นยาก ถ้านั่งแบบสบาย ๆ เดี๋ยวก็หยุดได้

ธรรมะจากคุณครูไม่ใหญ่

ง่ายแต่ลึก เล่ม ๕ (หน้า ๕๓-๕๕)

ภาพดีๆ ๐๗๒, เพจการบ้าน