รักษาใจให้หยุด ให้นิ่ง ให้ใส

สำหรับนักเรียนใหม่ สมาชิกใหม่ก็ให้กำหนดบริกรรมนิมิต ขึ้นมาในใจ เพื่อเป็นจุดเชื่อมใจของเรากับศูนย์กลางกาย และท่านผู้รู้ภายใน

กำหนด คือ นึกภาพทางใจ ว่าที่กลางท้องของเรามีดวงแก้วใส ๆ เหมือนเพชร หรือเพชรสักเม็ดหนึ่ง แต่ว่าขนาดใหญ่ กลมรอบตัว ไม่ได้เจียระไนเป็นเหลี่ยม กลม ๆ ใส ๆ 

นึกอย่างเบา ๆ สบาย ๆ คล้าย ๆ เรานึกถึงภาพดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ หรือดวงดาวในอากาศ คล้าย ๆ พระจันทร์วันเพ็ญ นึกถึงดวงใส ๆ ให้คล้ายกับนึกถึงดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ ดวงดาวในอากาศอย่างนั้น นึกอย่างสบาย ๆ นึกได้แค่ไหน เราก็เอาแค่นั้นไปก่อน

ประคองใจให้หยุดนิ่ง ไม่ชัดส่าย ไม่คิดเรื่องราวอื่น ๆ ด้วยบริกรรมภาวนาในใจเบา ๆ โดยไม่ใช้กำลังในการภาวนา เหมือนเสียงสวดมนต์ที่เราคุ้นเคยในใจ แต่ให้ดังออกมาจากในกลางท้องของเรา ภาวนาว่าสัมมาอะระหัง อย่างนี้เรื่อยไป จะกี่ครั้งก็ได้ แต่ทุกครั้งจะต้องไม่ลืมตรึกนึกถึงดวงใส 

หยุดอยู่ในกลางดวงใสควบคู่กันไปอย่างนี้ จนกว่าใจเราไม่อยากจะภาวนาต่อไป อยากหยุดนิ่งเฉย ๆ เพราะรู้สึกสบายกว่า ชอบมากว่า เราก็ไม่ต้องย้อนกลับมาภาวนาใหม่

ให้รักษาใจให้หยุด ให้นิ่ง ให้ใส อย่างนี้เรื่อยไป แล้วถ้ามีปรากฏการณ์หรือมีภาพอะไรให้ดู เราก็ดูไปเรื่อย ๆ อย่างสบาย ๆ โดยไม่ต้องคิดอะไรทั้งสิ้น มีความมืดให้ดู เราก็ดูความมืดไป ความมืดแปรเปลี่ยนไปเป็นสีม่วงบ้าง สีเทาบ้าง เราก็ดูไปเรื่อย ๆ 

จนกระทั่งความสว่างเกิดขึ้น เหมือนฟ้าสาง ๆ เราก็ดูไป เหมือนดูทิวทัศน์ข้างทาง เมื่อเรานั่งรถไป ดูไปอย่างสบาย ๆ โดยไม่ต้องคิดอะไรทั้งสิ้น ปล่อยให้มันเป็นไปอย่างนั้น อย่างที่มันอยากจะเป็นไป ลอยนิ่ง ๆ หยุดกับนิ่งอย่างเดียวเรื่อยไปเลย ให้ทำอย่างนี้ แค่นี้เท่านั้น อย่าทำอะไรที่นอกเหนือจากนี้

เมื่อเห็นภาพดวงใสก็ดี องค์พระก็ดี กายภายในก็ดี อย่าลิงโลดใจ อย่าตื่นเต้นจนเกินงาม เกินดี ให้ทำเฉย ๆ แม้ไม่เห็นอะไรก็อย่าท้อใจ ให้นิ่งเรื่อยไป หยุดกับนิ่งจะทำให้เราเข้าถึง สิ่งที่มีอยู่ในตัว

เพราะฉะนั้น อย่ากลัวว่า เราทำไม่ได้ ไม่เห็นสิ่งที่มีอยู่ในตัว ถ้าเราทำถูกหลักวิชชา และมีความเพียรดังที่ได้แนะนำไป แล้วจะต้องเข้าถึงกันทุกคนไม่มีเว้นแม้แต่เพียงคนเดียว 

ต้องฝึกใจให้หยุดนิ่งอย่างนี้ มีสติ สบาย สม่ำเสมอ แล้วก็หมั่นสังเกตเมื่อออกจากสมาธิแล้ว อีกทั้งต้องสมัครใจ มีฉันทะในการฝึก เดี๋ยวเราก็จะสมความปรารถนากันนะลูกนะ

เช้านี้ให้ลูกทุกคน สมหวังดังใจในการเข้าถึงพระรัตนตรัยในตัวทุก ๆ คน ต่างคนต่างนั่งกันไปเงียบ ๆ จนกว่าจะถึงเวลาสว่าง ที่เราจะได้พร้อมใจกันประกอบพิธีถวายภัตตาหารเป็นสังฆทาน แด่ภิกษุสามเณรผู้ประพฤติธรรมกัน

ธรรมะจากคุณครูไม่ใหญ่

ง่ายแต่ลึก เล่ม ๕ (หน้า ๖๗-๖๙)

ภาพดีๆ ๐๗๒, เพจการบ้าน