กิจที่แท้จริงคือหยุดกับนิ่ง

การที่เรามาฝึกฝนอบรมใจให้หยุด ให้นิ่ง ก็เพื่อต้องการให้ใจใส ๆ เข้าถึงพระรัตนตรัยในตัว ให้เรามีความสุขในปัจจุบันทันทีที่เข้าถึง เป็นความสุขที่ยิ่งใหญ่ ที่เราไม่เคยนึกเลยว่า มีความสุขชนิดนี้มาก่อน 

จะทำให้เราได้เรียนรู้ เรื่องราวความจริงของชีวิต เพิ่มเติมขึ้น จากที่เราได้รู้ได้เห็นด้วยตามนุษย์ 

จะมีความรู้ที่เพิ่มเติมขึ้น เป็นความรู้ที่ยิ่งใหญ่ที่จะทำให้ชีวิตปลอดภัย และมีชัยชนะ มีความสมหวัง เมื่อใจหยุดนิ่งแล้วจะเป็นอย่างนี้ แล้วเป็นทางมาแห่งบุญด้วย

เพราะฉะนั้น ต้องซ้อม ต้องฝึกเอาไว้ นี่คือกรณียกิจ คือ กิจที่แท้จริง หรืองานที่แท้จริงของมวลมนุษยชาติ ของตัวเรา ส่วนกิจอย่างอื่นเป็นอกรณียกิจ ที่จะไปเที่ยวเตร่สนุกสนานเพลิดเพลินไม่มีประโยชน์อะไร

โลกใบนี้ที่เรามาเกิด ไม่ใช่โลกแห่งความสนุกสนานเพลิดเพลิน แต่เป็นโลกแห่งการสร้างบารมี เติมบุญเติมบารมีของเราให้กลั่นกล้าเพิ่มขึ้น มีการทำมาหากิน กับทำมาสร้างบารมีเท่านั้น ที่เป็นเรื่องหลัก เมื่อกายหยาบต้องกิน ต้องใช้เราก็ต้องทำมาหากินประกอบสัมมาอาชีวะกันไป แต่กิจที่แท้จริงคือการหยุดนิ่ง

หยุดนิ่งเป็นกรณียกิจ เป็นงานที่แท้จริงของตัวเรา และมวลมนุษยชาติทั้งหลาย เพื่อให้ใจใส พอตอนสุดท้ายของชีวิต ที่เราหลีกเลี่ยงภาพไม่ได้ เราจะต้องให้ได้ภาพที่ดี นี่พูดถึงการตายอย่างปกติที่ไม่ใช่โดยอุบัติเหตุนะ เราหนีภาพไม่พ้น เพราะฉะนั้นต้องให้ใจใสเอาไว้

อาทิตย์หนึ่งเรามาปฏิบัติธรรม เรามาฝึกตรงนี้ ทำให้ได้ทำให้มี ทำให้เป็น ฝึกกันไปทุก ๆ วัน จะต้องสมหวังอย่างแน่นอน อย่าไปท้อแท้ อย่าไปท้อถอย อย่าไปเกียจคร้าน ขี้เกียจปฏิบัติธรรม แต่ขยันไปทำอย่างอื่นแทน อย่าไปใช้ชีวิตอย่างนั้นกันกันนะลูกนะ

เรามีเวลาอยู่ในโลกนี้จำกัดจริง ๆ ที่ผ่านมาทิ้งเปล่าไปเสียตั้งเยอะ เพิ่งสร้างบารมีกันไปได้นิด ๆ หน่อย ๆ และเวลาที่เหลือ เหลืออยู่เท่าไรก็ไม่รู้ นิดเดียวจริง ๆ 

เพราะฉะนั้นจะต้องเอาเวลา ที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดนี้มาใช้ให้มีคุณค่า ให้เป็นประโยชน์อันสูงสุด ด้วยการสั่งสมบุญบารมี ทั้งทาน ศีล ภาวนา เป็นต้น

โดยเฉพาะในตอนนี้ ที่เรากำลังจะทำกิจที่สำคัญคือภาวนาให้จำศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ตรงนี้ เหนือสะดือขึ้นมา ๒ นิ้วมือ หรือเหนือฐานที่ ๖ ขึ้นมา ๒ นิ้วมือ จำให้ดีนะลูกนะ

ธรรมะจากคุณครูไม่ใหญ่

ง่ายแต่ลึก เล่ม ๕ (หน้า ๑๔๔-๑๔๖)

ภาพดีๆ ๐๗๒, เพจการบ้าน