ดูเฉยๆ นิ่งอย่างเดียว

อย่าปิดตาแบบใช้กำลัง แต่ให้ทำเหมือนเราปรือ ๆ ตา เบา ๆ จะทำให้เรานึกดวงแก้ว หรือองค์พระได้ง่าย เราต้องจำไว้อย่างหนึ่งว่า “ตลอดเส้นทางสายกลางภายใน ตั้งแต่เบื้องต้นจนกระทั่งเป็นพระอรหันต์ เป็นเส้นทางที่ไม่ทุรกันดาร เป็นเส้นทางของผู้มีบุญ”

หากเราทำได้แล้วในระดับหนึ่ง คือ สามารถวางใจไว้ในกลางตัวได้อย่างสบายๆ คือ มีความรู้สึกว่า ไม่ยากแล้ว ก็ให้รักษาตรงนี้ต่อไป

บางคนนิมิตเกิดแล้ว เป็นดวงใส เป็นองค์พระบ้าง เห็นเป็นตัวเองบ้าง ให้นิ่งอย่างเดียวแม้ไม่ชัดเจน อย่าไปกังวลพยายามเค้นภาพให้ชัด นิ่งอย่างเดียวเดี๋ยวชัดเอง ถ้าจะไปเค้นภาพให้ชัดยิ่งจะทำให้จิตหยาบกายหยาบ นิมิตก็จะเลือนหายไป

ต้องนิ่งอย่างเดียว นิ่งเฉยๆ มีให้ดู ๑๐ เปอร์เซ็นต์ เราก็ดู ๑๐ เปอร์เซ็นต์ ชัดเจน ๒๐ เปอร์เซ็นต์ ก็ดูไป ๒๐ เปอร์เซ็นต์ เหมือนดูทิวทัศน์ เหมือนดูก้อนอิฐก้อนหินอย่างนั้น ดูเฉยๆ เดี๋ยวเราจะเห็นอานิสงส์แห่งการดูเฉยๆ ภาพจะชัดขึ้นมาเอง จะชัดขึ้นๆๆ เอง อย่าลืมคำว่า "เอง" นะลูกนะ มันจะชัดขึ้นมาเอง เดี๋ยวจะสนุกกันใหญ่

อุปสรรคในช่วงแรก ๆ ก็จะมีแต่เรื่องฟุ้งเป็นหลัก กับตั้งใจมากจนเกินไป ส่วนเรื่องการหลับ หรือเรื่องอะไรต่าง ๆ ยังเป็นเรื่องรองลงมา เพราะถ้าใจเราไม่ฟุ้งไปคิดในเรื่องคน สัตว์ สิ่งของก็ง่าย 

ซึ่งทั้งหมดนี้ขึ้นอยู่กับการฝึกฝน ค่อย ๆ ฝึกฝนไป พึงจำไว้ว่าตลอดเส้นทางสายกลางภายใน เส้นทางไปสู่ความเป็นพระอริยเจ้า ที่จะทำให้เกิดความพึงพอใจอันสูงสุดอย่างที่เราไม่เคยเจอ คือ “ต้องง่าย”

เพราะฉะนั้น..นึกดวงแก้วหรือองค์พระอย่างง่าย ๆ นะลูกนะ ถ้าเริ่มยาก แปลว่าเราเริ่มบีบเปลือกตาแล้ว หรือกดลูกนัยน์ตาแล้ว แต่ถ้าหลับตาเบา ๆ ผ่อนคลายสบาย อย่างที่เคยบอกบ่อย ๆ ซํ้า ๆ ถ้าทำอย่างนั้นได้ เดี๋ยวก็จะได้อย่างง่าย ๆ เลย

ตรึกให้ได้ตลอดเวลานะลูกนะ

มองดูพระมองดูดวงสว่างไสว

อิริยาบถทั้งสี่นี้เรื่อยไป

แต่อย่าใช้นัยน์ตาเวลามอง

ทำเหมือนว่าไม่มีหัวและดวงตา

มีเพียงหนึ่งกายาและใจสอง

ค่อยค่อยหยุดค่อยค่อยนิ่งค่อยค่อยมอง

เดี๋ยวจะร้องก้องฟ้า สุขจังเล้ย !

ตะวันธรรม

ธรรมะจากคุณครูไม่ใหญ่

๘ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๔

ง่ายแต่ลึก เล่ม ๕ (หน้า ๑๙๔-๑๙๖)

ภาพดีๆ ๐๗๒, เพจการบ้าน